شايد در مجلات يا كتب مختلف راجع به علل اماس مطالعه كرده باشيد يا از رسانه هاي جمعي و آشنايان مطالبي شنيده باشيد ولي در حقيقت هنوز هيچ علت مشخص و مستدلي در رابطه با علل ايجاد و بروز اماس يافت نشده است . فرضيات و نظريات گوناگوني در مورد علل ايجاد اماس بيان شدهاند كه هيچ كدام بصورت علمياثبات نشدهاند مانند ويروسها، باكتريها، سموم و مواد شيميايي، فلزات سنگين مانند جيوه و حتي وراثت.
هيچ كدام از عوامل بالا به تنهايي و مستقيماً در بروز اماس دخيل نميباشند. امروزه فرضيه اي كه جميع صاحب نظران موافق آن ميباشندبر اين اصل استوار است كه فرد مبتلا به اماس عوامل زمينه اي مستعد كننده ابتلا به بيماري را دارا ميباشد كه احتمالاً به صورت غير مستقيم وراثتي است . با تأثير ساير عوامل محيطي مانند عفونتهاي ويروسي يا باكتريايي و تشابه ساختاري اين عوامل با ميلين موجود در سيستم اعصاب مركزي، سيستم ايمني بدن گمراه شدهو علاوه بر حمله به عامل مهاجم خارجي به ميلين موجود در دستگاه اعصاب مركزي نيز حمله ميكند . استرسهاي شديد جسمييا روحي- رواني نيز در بروز حملات موثرند . با توجه به مطالب گفته شده ميتوان نتيجه گرفت كه اماس نه تنها مسري نميباشد بلكه مستقيماً نيز به ارث نميرسد.
تخمين زده ميشود كه نزديك به 5/2 ميليون نفر در دنيا به اماس مبتلا ميباشند كه هر چه از عرض جغرافيايي ميانه يعني استوا به سمت قطبين پيش رويم شيوع بيماري بيشتر ميشود . در ايران نيز مانند آمريكا به علت آنكه بيماري اماس مشمول سيستم گزارش دهي نميباشد ( به علت آنكه بيماري واگيردار نيست . ) آمار دقيقي از تعداد مبتلايان در دست نمي باشد.
اغلب بيماران مبتلا بهاماس در سنين 20 تا 50 سال ميباشند اگر چه بيماري از سنين 2 سالگي تا 75 سالگي نيز گزارش شده است. تعداد مبتلايان مؤنث دو برابر مبتلايان مذكر است ولي بيماري در زنان خوشخيمتر بوده با عوارض كمتري همراه ميباشد .